… chyba nawet wiem dokąd ona wiedzie. Nie ma co pytać, czy zastanawiać się kogo, czy i za co kocham. Kto jest teraz przy mnie, czy może siedzi teraz za moimi plecami głaszcząc mnie delikatnie po głowie. Tutaj w tym momencie, w tej notce miłość staje się pojęciem wyższym, oznaczającym coś na zasadzie energii, którą skrywamy w sobie. Dzięki, której robimy rzeczy o których nie śniło się nam wcześniej.

Noo właśnie, śniło – ostatnio śnie. Kolejna pełnia, jeszcze tylko 2 dni a Księżyc znów ukazuje swoją siłe. Dziwne jak wiara wpływa na nasze możliwości poznania, jak zmienia kąt patrzenia czy sposób analizowania. Gdzieś wewnątrz siebie wiem, że to co dzieje się teraz to mała kara za pychę – za chęć życia tak jak ja sobie tego życzę. Naginanie reguł, zmiany oczekiwań, zmiany siebie, dziwne przewartośiowania tylko po to by osiągnąc zamierzony cel. Nawet nie myślę ilu ludzi na tym ucierpiało. Teraz chłonąc w płuca zimne powietrze czuję, iż Bogowie przypominają, że to im oddałam jednej pełni swoje życie we władanie – ciekawe gdzie zaprowadzą mnie tym razem.

Sniłam drzewo trafione piorunem,  potem dwa konary powstałe z jednego pnia. Zbliznowaciałą tkankę kory i dwie zielone korony z migoczącymi wewnątrz promieniami światła. Od kilku dni śnię jedną osobę. Nie zmienioną, taką jak codzień. Dziś w pośpiechu robiła makijaż spiesząc się na pociąg. Przyglądałam się tym zabiegom z E. popijając herbatę, oparte o kuchenny blat, dyskutowałyśmy o pierdołach. A potem, ubrana, gotowa do wyjścia w odpowiedzi na “baw się dobrze” wykrzyczała mi w twarz coś czego nie spodziewałabym się nigdy po realnej osobie, baaaa nie spodziewałabym się po samej sobie – jezeli miałabym założyć że sen może być projekcją naszych potrzeb czy pragnień.

Ogólnie ciężko mi idzie pisanie. Myśli stały się jakieś wyjątkowo analityczne. Zaczęło interesować mnie w jednej chwili zbyt wiele. Dlaczego przywiązuję wagę do snu? Dlaczego tłumaczę je w oparciu o fakt bycia poganką? Skąd u mnie tendencja do pamietania złych chwil i czemu nie pamiętam wakacji spędzonych z Mamą? Dlaczego denerwowałam się patrząc na przełamaną fiolkę, dlaczego do końca nie potrafiłam zbagatelizować głupich propozycji… Na te i wiele innych pytań odpowie mi jakiś psychiatra albo co leszy psycholog. A w najgorszym przypadku odpowiem sobie sama za jakiś czas.

—–

Z wieści uczelnianych – nici z wcześniejszej obrony. Prace moge oddać, przedmioty pozaliczać, a obrona i tak w czerwcu ze względu na braki kadry prof’ów na wydziele.

Odcieli mi wszystkie stypendia czyli moje ponad 300 zł jakie miałam. Na GUMedzie nie przysługują mi ze względu na zmiene toku studiów, a na UG przysługuje mi od 4 roku bo niby z załozenia wychodzą ze stypendium przysługuje jedno na rok studiów a ja niby przez 3 lata brałam z GUMedu co prawdą nie jest. Rewelacyjny początek miesiąca. Ale za to K. i Ż. się zaręczyli!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!