Życie… Czerwiec 21, 2010

… nie pozwala zwolnić. Uspokoić oddech i zapanować nad przyspieszonym biciem serca. Nagły wyrzut adrenaliny. Czuję, że znów twarz oblewa rumieniec.

Uczelnia znów zaserwowała mi bezsenne noce. Nie wiem na ile sama biurokracja, a na ile dwunożny homo niekoniecznie sapiens pomógł temu by moja karta zaliczeniowa zginęła tydzień przed obroną. I znów okazało się, że przyjaciół poznaje się w biedzie. Dwie – najbliższe – mi osoby stanęły ze mną ramię w ramię, z tym samym obłędem w oczach

Szkolenie też było. Hmm praca w służbie medycznej na imprezie, na której dyplom i prawo do wykonywania zawodu stracić mogę szybciej niż je zdobyłam. Umowa w której nie ma mowy o ubezpieczeniu OC… Ohhh chyba nie mam siły się  procesować, notariusze, akty i rozprawa w planach – coś mi się wydaje, że kolejna mi niepotrzebna i po pięciu latach podziękuję w udziale, w tym zacnym festiwalu.

Pojutrze obrona. Ciekawe czy zdobędę licencję na strzelanie z defika i jak ją wykorzystam. W toku sesja na UG. Nie ma swoją szosą jak to wlecieć na wykładowce, u którego ma się jutro egzamin, na który nie chce się pójść pod pozorem choroby ale ja chyba zawsze miałam szczęście

Chwilowo siedzę, słucham muzyki zastanawiając się o czym mam ochotę powiedzieć w środę szanownej komisji… i jakby na to nie patrzeć myślę tylko o tym by zawrzeć tam dokładne informacje o niedociągnięciach kadrowych, administracyjnych, niskim poziomie kształcenia i zmarnowanych 3 latach ale chyba sobie odpuszczę.

Poza tym “beka” roku w natarciu zamieniam koszulę i krawat na sukienkę, sznur pereł i białe mankiety, szpilki 9 cm

Jest jeszcze pewien niedokończony wątek,  ale wieczór jeszcze młody. Alkohol nie rozwiązuje języka, prawda niezaproszona by ogrzać się w tym ogniu – kto go podsyca?

Nietkóre rzeczy są już nieważne, okres przydatności do spożycia upłynął.