znów czuję, znów cierpię i znów tęsknię za miłością.

Nie miało tak być, miało już nigdy nie boleć. Miałam pozbierać siebie, po rozstaniu i nie pozwolić sobie na przywiązanie, na uczucie, na kolejny krach i łzy. Za późno!

Ludzie zjawiają się niepostrzeżenie, zmieniają nasze życie, zaszczepiają w głowach ziarna myśli. Konsekwencje nigdy nie są znane – o ile łatwiej byłoby mi patrzeć Nieznanym w oczy, gdybym wiedziała jak Los wpisał ich w moje życie.  Dlaczego przypominasz mi to uczucie które dodawało mi sił na kolejny dzień? Chciałam o nim zapomnieć, zakopać głęboko między zapisanymi kartami terminarza.